Señardaes d'un Fartón : El Bon Pote
Nel recetariu popular d'Asturies alcontramos delles pingaretes d'imaxinación gastronómica que namás podien haver sido inventaes pol cocineru d'ultima xeneración, del tipu d'estos enchipones que tamos fartucos de ver un día ya otru tamién na tele ( Ensin tira_y piedres al teyáu del mio oficiu) o como ye'l casu que mos ocupa, pola xente llabriega, o más concretamente poles vieyes güeles y mas que siempre miraron por espurrir un puñin de fabes, cuatro fueyes medio comies polos llimiagos d'alguna berza, unes pataques güañaes ya un gotu de compangu del gochu'l pais que más bien yera poco pero sin denguna dubida d'una calida duple a la de cualesquir de los compangos que podamos alcontrar güei. Nun hai más razones que pone_y al asuntu. Esto ye una llei ancestral y maxica que me deprendieron na escuela d'hosteleria, comu una formula quimica qu'enxamas mos tien que fallar
BONA MATERIA PRIMA / TIEMPU ABONDO / ESMERU Y VIRTUES DEL GUISANDERU-A = BON RESULTÁU (FARTURONA AL CANTU)
"asina que si nun atopais pote o fabada tan bona cono esa de cuandu rapazinos, esa de coción llarga pero seliquina que facein le vueses güeles o mas estos son bonos conseyos pa que vos salga daque paezio, anque pa que engañamos enxamas sedra igual"
panderetiru — 25-11-2007 GTM 1 @ 23:27
Ver/Escribir comentarios 
Esbilla | 
del.icio.us
Delles vegaes la vida paez un cuentu d'esos que mos cuntaben de guah.es pa metemos miéu, una hestoria mal fecha, esbillada d'ente les peores y más murnies, d'aquelles que taben meties nun caxón no mas fonderu d'un horru vieyu y abandonáu. Na nuesa redolada abonden gafures que talamente podien haver afuxido del mundiu mitoloxicu pero qu'escontra lo que paeza son tan reales comu la vida mesma.
El sabadu 24 de payares tenemos de dir toos pa la marcha pola oficialidá. Esti ye'l momentu de puxar toos xuntos pol idioma los nuesos güelos, pol drechu a facer una vida n'asturianu. Asina neños que mos vemos pa glayar n'uviéu.
fai cuasi 19 años qu'aporte a esti mundu ensin fronteres reales, esti pequenu ya fermosu país del que cadún de nós tien metio una migayina dientru l'anima.
NOME: Jonathan Martínez Fuente (Xoni pa los collacios, familia, amigos ya "moces en xeneral")
Llugar/Conceyu: Un puquiñin de tolos llaos pero asentáu en Cualloto (Uviéu) dende que teo conocencia de la mio esistencia.
PRESTAME ABONDO: Charrar (meyor n'asturianu) y tomar daqué colos mios amigos, viaxar per esti mundiu tan grande que mos tien endolcaos ya conocer toles cultures ya xeitos de vida que pueda, tucar ya disfrutar de la musica ,seya d'equi o d'acullá.
VIVIR LLIBRE YA DEXAR VIVIR (Anque nun siempre sía cenciello XDXDXD)